2001 yılının hemen başında başladı bir “müzik günlüğü” tutma/yazma telaşım. Amacım, Radikal ya da benzeri bir yerde yayımlanan yazılarımda yer alamayacak fikirlerin/görüşlerin, bir biçimde yazıya aktarılması, satırlara dizilmesiydi. Bir nevi “Benim yazacağım her şey mühimdir” saplantısı; ama bir nevi de, kaynak ve arşiv çabalarına el hareketi çekenlere inat, müziğimizin adımlarını yıl yıl/tarih tarih kayıt altına almaktı.
Aradan geçen uzun yıllar boyunca, bir “müzik günlüğü” tutma iddiamdan uzaklaşmamaya çalıştım. Gün geldi sinema, gün geldi edebiyat, gün geldi her türden popüler kültür gelişmesine de bulaşmadım değil; ama hep asgaride kaldı bütün bunlar. Amaç müziğin gündelik akışını kayıt altına almaktı ve bunu yapabildiğim iddiasındayım.
Artık twitter ve benzeri sosyal medya ortamları var. Bu nedenle fikirlerimizi oralarda daha kolay ve daha işlevsel bir şekilde sayıp döküyoruz. Belki de bu ve buna benzer nedenlerle, bir günlük tutma fikri “dinozorca” görülüyor olabilir. Ya da yarın, öbür gün öyle görülebilecektir. Ama “arşiv” takıntılı biri olarak, ben bu günlüklerin toplu bir şekilde yayımlanmasını da çok istedim. Ve evet; bu çağa yaraşır bir biçimde, dijital olarak.
Bu imkanı da Overteam ve Idefix verdi bana; “Eleştirmenin Günlüğü” artık dijital kitap.
Tabii canım; o kadar da “dinozor” değil(miş)im.

Naim Dilmener’in 11 e-kitabı burada.

Eleştirmenin Günlüğü Serisi

  • Categories →
  • E-Kitap
 
Back to top